Op de thee

Maandag 30 juli en dinsdag 31 juli,

Nadat het busje gerepareerd was, zijn we naar de evenaar gegaan. Dorien en Daan zijn er nog niet geweest en ze vonden het gezellig als we nog een keer met z’n allen zouden gaan. Ook wilden wij nog naar de grote supermarkt in Nanyuki. Eerst moesten we samen met huismoeder Rebecca met de matatu naar Nyeri. Hier stond het busje nog bij de garage. Het busje was gelukkig snel klaar en konden we naar de evenaar. We hebben nog een paar souverniers gekocht. Wies kocht er nog een voor een goede prijs, op voorwaarde dat dat ik ook nog iets bij die vrouw zou kopen. Goed, alleen kreeg ik mijn souverniertje niet voor mijn geboden prijs. Na de evenaar zijn we naar de supermarkt gegaan. Hier hebben we met z’n allen hamburgers gegeten. Dit was de tweede keer voor Jackson en de eerste keer voor Rebecca. Vorige keer hadden we Jackson ook getrakteerd op een hamburger. Hij was net een klein kind, zo leuk om te zien! Nu neemt hij zeker alle volgende vrijwilligers mee naar de evenaar. We zaten helemaal vol na de hamburgers, maar we hadden niet aan de andere huismoeders doorgegeven aan de andere huismoeders dat we ergens anders zouden gaan eten. Toen we terugkwamen stond het avondeten al voor ons klaar. Rebecca had ze alwel verteld dat we vol zaten, maar toch werden we gedwongen om ons bord keurig leeg te eten. Dorien had hier grote moeite mee, maar dankzij mij was haar bord toch leeg.

Wies en ik hebben dinsdagochtend na het onbijt de armbandjes voor de kinderen voorbereidt. Wies wil graag deze week nog een keer armbandjes met de oudere kinderen maken. ’s Middagsa wilden we graag naar de universiteit van Nyeri. Volgens Jackson zou dat geen probleem zijn en hij kende daar twee studenten die ons wel wilden rondleiden. We zijn met Babu gegaan en toen we daar aankwamen, bleek dat er nog om toestemming gevraagd moest worden. De vrouw die daarom ging, was nog in vergadering. We hebben nog een hele tijd buiten staan wachten. De vrouw zei dat we helaas geen rondleiding konden krijgen en toen ging ze het hele protocol uitleggen dat we hadden moeten volgen. ’s Avonds waren we uitgenodigd bij een vrouw om thee te komen drinken. Zij bezit meerdere hotels in Nyeri en is dus behoorlijk rijk. Op de heenweg had het busje grote moeite om de heuvels op te komen. Vlakbij het huis van de vrouw konden we alleen nog maar in de eerste versnelling rijden. Dit belooft wat voor vrijdagavond. Bij de vrouw thuis was het heel gezellig alleen toen kwam nog de opgave: hoe komen we terug in Upendo? Zij had voor ons twee taxi’s geregeld. Ze heeft een paar van ons halverwege gebracht en toen nam een taxi het van haar over. Het was al laat toen we in Upendo aankwamen en we moesten nog afscheid nemen van Tessa en Daan. Zij gaan voor zes dagen op safari en die zien we dus niet meer voor ons vertrek.