Maandag 23 juli,
Vandaag was het een
slome start. We hebben rustig ontbeten. We zaten eigenlijk ook te wachten op de
timmerman. Hij gaat de tafels en banken maken voor het kleuterschooltje. Hij is
vandaag nooit komen opdagen. Maarja, zo gaat dat in Kenia. Tussendoor ben ik
weer verder gegaan met de muurschildering. ’s Middags kwam Jackson ons ophalen
voor een bezoek aan het ziekenhuis. Daar lag een kindje uit de sloppenwijk dat
brandwonden had opgelopen. Het meisje was
achterover gevallen in een pot met heet water voor de thee. Ook lag er een
vriend van Jackson die was neergestoken door zijn vrouw. Gisteravond was dit
zelfs op het landelijke nieuws. Het
ziekenhuis is totaal anders dan in Nederland. Het bestaat uit allemaal losse
gebouwen. Er was ontzettend veel bezoek en de patiƫnten lagen in grote zalen.
We zijn ook nog even op de kinderafdeling geweest. Wel heftig om te zien. Hierna
gingen we naar de supermarkt. Nog wat ingeslagen voor de safari en kratten
gekocht om speelgoed in op te bergen. Thuis hebben Wies, Dorien en ik de
bibliotheek opgeruimd. In het kantoor van Jackson hadden we allemaal dozen en
koffers vol met spullen voor de kinderen gevonden. De huismoeders vertelden dat
ze nooit tijd hadden gehad om het allemaal uit te zoeken. In de kasten vonden
we zoveel troep dat ze nooit hebben weggegooid. Nu is alles gelukkig (nog)
opgeruimd. Tijdens het opruimen viel de stroom weer uit en moesten we verder
gaan in het stikdonker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten