Op de evenaar en naar de kerk!

Zaterdag 21 juli en zondag 22 juli,

Zaterdag hebben we een uitstapje gemaakt naar de evenaar. Gelukkig scheen het zonnetje, hoewel de weersvoorspelling slecht weer aangaf. Het was een vrij lange rit, maar met een mooi uitzicht. Onderweg zijn we zelfs langs de camping gereden waar we vorig jaar gekampeerd hebben en langs de plek waar ik een foto heb gemaakt van Mt. Kenya. De boom, het weggetje en de elektriciteitspalen kwamen mij wel heel erg bekend voor. Vooral omdat ik toen zo heb staan klooien om die palen niet op de foto te krijgen. Is overigens mislukt. Deze keer was het bewolkt dus konden we alleen de voet van de berg zien. Bij de evenaar lieten ze ons zien aan de hand van een bakje water dat het wel echt de evenaar was. Hierna hebben we foto’s gemaakt en souverniertjes gaan kopen bij vele winkeltjes. We werden met z’n achten in één winkeltje gepropt. We hebben ons maar snel opgesplitst. De verkopers zijn heel opdringerig. Ze zeiden de hele tijd: “Take your time!” en tegelijkertijd duwden ze het ene ding na het andere onder je neus. I know that you will like this (not)! Uiteindelijk heb ik twee kleine maskers gekocht om aan de muur te hangen en daarna werd ik gek van ze. Ik heb nog geprobeerd om een pakje ansichtkaarten te kopen, maar de vrouw wilde ze niet voor mijn prijs verkopen. Deze keer hebben luxe geluncht. Onderweg kwamen we langs een hele grote supermarkt en hebben we daar gegeten. We hadden nog een lange rit te gaan en we waren het brood met jam een beetje zat. In de supermarkt hebben we boodschappen gedaan en terwijl we daar stonden viel het licht uit. ’s Avonds zijn we eindelijk toegekomen aan de disco. De avond ervoor was iedereen moe en hebben we uiteindelijk vier op een rij gespeeld en werden onze haren ingevlochten.

Zondagochtend zijn we met z’n allen naar de kerk gegaan. Voordat we weggingen kwam Dorien (een nieuwe vrijwilligster). Er was iets misgegaan met het ophalen van het vliegveld, waardoor Jackson plotseling midden in de nacht voor haar naar het vliegveld moest. Wij waren ook heel verbaasd om haar al zo vroeg te zien, omdat we haar pas ’s middags hadden verwacht. We kwamen door van alles en nog wat een half uur te laat in de kerk. Het was leuk om te zien hoe zo’n kerkdienst er hier aan toe gaat. Het lijkt een beetje op onze jeugddiensten, maar hier wordt God meer geprezen en wordt de bijbel meer aan mensen opgelegd. Aan het einde van de dienst moesten onze oren een beetje bijkomen (de dominee schreeuwde behoorlijk en de microfoon stond veel te hard, bovendien waren ze zo slim geweest om het plafond te betegelen: ECHO). De dienst was ook lang, drie uur. Daarna kregen we nog thee. Toen we weer buitenkwamen scheen het zonnetje lekker. Verder hebben we geholpen met wassen, de kamer bekeken van een jongen die hier op het terrein woont.